یکی از دوستان نقل میکنند: در یکی از از ادوار مجلس که اصلاح طلبان آمریکایی به مجلس راه پیدا کرده بودند. خدمت شهید آرزومند رسیدم  و به ایشام عرض کردم  : این عده دارند با دین ، اهلبیت علیهم السلام ،رهبر و انقلاب مبارزه میکنند ،تکلیف اینها چیست ؟ ایشان فرمودند: روزی فرا میرسد که خداوند این افراد را رسوا میکند و مردم شعار بر علیه آنها سرمیدهند و از خداوند مرگشان را میخواهند . بعد از گذشت سالها از آن پیش بینی ، بعد از اهانت به امام حسین علیه السلام در روز عاشورا ، شنیدم که در راهپیمایی نهم دی ماه 88  ، مردم  شعار مرگ بر آنها را سر داده بودند و اسمشان را با خشم میبردند و از خداوند مرگشان را میخواستند.

شهید آرزومند در سال 87 به شهر خانوک آمده و به گلزار شهدای این شهر میروند .در  ابتدای حضورشان برای شادی روح شهداء فاتحه ای قرائت کردند و دعا کردند:خداوندا،  به آبروی شهید کربلاء امام حسین علیه السلام  و به آبروی حمزه سید الشهداء عموی پیغمبر صلوات الله علیه و..... ، اگر این شهدا کم وکسری دارند،بر طرف بفرما ،از کرامتت به آنها داده ای ،گناهانشان که ریخته ، اما هر کدام از آنها که بدهکارند توی دنیا (مثلاً حج تمتع به عهده آنها بوده) به امام زمان مأموریت بدهید که بدهی  آنها را بپردازند.و فرمودند: شهداء این بهترین دعایی بود که من برای شما کردم.

ایشان خطاب به مادر شهیدی که بر سر مزار دو فرزندش ایستاده بود فرمودند: مبادا غم و اندوه داشته باشید،برای از دست دادن فرزندانتان ، فردای قیامت شما خواهید گفت : که ای کاش ده فرزند داشتم و شهید میشدند، روزی که جماعتی بیچاره و گرفتارند، در یوم الحساب که خورشید به اندازه ای پایین می آید که از عرق هر انسانی هفتاد شتر آب میخورند.آنکسی که آن زمان سرفراز است شما خانواده های شهدا هستید.آن روز ندا میرسد از جانب پروردگار یا جبرائیل برو سر قبر فاطمه سلام الله علیها، و او را با احترام به صحرای محشر بیاور ،آن روز من از شما التماس دعا دارم شما هستیدکه جلو میروید و میگویید فاطمه جان، دختر پیغمبر ،من دو تا از بچه های نازنینم را در راه حسین تو داده ام . شما نگاه به دو روز دنیا نکنید ، نگاهتان فقط به قیامت باشد که آنجا شما و شهداء سرفراز هستید.

‍یكی از آشنایان آقای آرزومند نقل میكردند: از یك بیماری  كه از نوجوانی به آن دچار شده ام بسیار رنج میبرم ، به گونه ای كه چندین بار عمل شده ام، اما بهبودی نیافته ام . لذا در زمان حیات مرحوم آرزومند خدمت ایشان رسیدم و از ایشان خواستم تا برای  شفای من از درگاه  خداوند و اهلبیت عصمت و طهارت دعا بفرمایند.  و ایشان قبول كردند اما ماهها گذشت و بیماری من  درمان نشد.  تا اینكه آقای آرزومند را ملاقات كردم و جریان را برایشان باز گو كردم و ایشان فرمودند : دعای من برای شما فایده ای ندارد ، شما بسیار در مصرف آب اسراف میكنید و چاه آب از شما به من شكایت میكند و تا شما وسواسی را كه در اسراف آب درخودتان دارید ، حفظ كنید . شفا نمیگیرید ، اما با این حال دعای مشلول را بخوانید انشاءالله خداوند راه علاجی برای شما فراهم نماید.

دکتر ایرانمنش نقل میکنند: به اتفاق شهید آرزومند بر سر مزار یکی از شهدا برای قرائت فاتحه رفتیم و حاجی بعد از چند دقیقه ای تأمل فرمودند : خیرات و هدایای معنوی که از اینجا برای شهید میفرستند به دستش نمیرسد ، این شهید مقامش خیلی بالا نیست، باید علتی داشته باشد و پس از آنکه جویای علت شدند فهمیدیم که شهید تمام زندگی اش را وقف شرکت در مراسم مذهبی در هیئت ها کرده است و پدرشهید از شرکت  فرزندشان در این هیئت ها رضایت کامل نداشته اند و حاجی میفرمودند : پدر و مادر باید از دست فرزندش راضی باشند ، هرچند کافرباشند. و بعد به اتفاق حاجی خدمت پدر شهید رسیدیم و از ایشان رضایت کتبی برای عفو فرزندش گرفتیم و مدتی بعد که بر سر مزار شهید حاضر شدیم حاجی فرمودند : از این به بعد خیرات به صورت احسن به دست شهید می رسد.

در بهبوبه انتخابات مجلس هفتم سال 1382 كه جناب آقای آرزومند (ره) در كربلای معلاء  به سر میبردند. به حرم امام حسین علیه السلام می روند و از خداوند میخواهند كه اصلاح طلبان آمریكایی به مجلس راه پیدا نكنند و بعد از برگشت به ایران از ایشان سؤال میكنند :  نتیجه انتخابات چه خواهد شد و ایشان در جواب می گویند : شهداء دعا میكنند و می گویند : ((ما نمی گذاریم اینها هر كاری كه خواستند انجام بدهند و مملكت را به ورطه نابودی بكشانند)) . و پس از انتخابات دیدیم كه با دعای شهداء، كرسیهای مجلس ، بر خلاف مجلس ششم در اختیار افرادی صالح و متعهد به انقلاب و خون شهداء قرار گرفت.